ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΨΕΙΡΑ

Η Ψείρα είναι ένα μικρό, ακατοίκητο νησί στον Κόλπο του Μιραμπέλλου, απέναντι από το Καβούσι, γνωστό για τον πρωτομινωικό οικισμό του που καταστράφηκε από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας (περ. 1450 π.Χ.). Το όνομά της πιθανότατα προέρχεται από το έντομο «ψείρα».

Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1908 από τον Richard Seager, ενώ από το 1988 η έρευνα συνεχίζεται από τους Philip Betancourt και Κώστα Δαβαρά, φέρνοντας στο φως εντυπωσιακά ευρήματα που εκτίθενται στα Αρχαιολογικά Μουσεία Σητείας και Αγίου Νικολάου.

Ο οικισμός, κατοικημένος από το 1750 έως το 1450 π.Χ., δείχνει οργανωμένη πολεοδομία, πλούσια αρχιτεκτονική και ευμάρεια των κατοίκων του, που ήταν κυρίως ναυτικοί και έμποροι. Διαθέτει πάνω από 60 κτήρια, δρόμους, σκάλες και προηγμένα υδραυλικά έργα με φράγματα και συστήματα συλλογής νερού.

Ξεχωρίζουν το Κτήριο AC (“Ιερό”), με ζωγραφιστά ανάγλυφα γυναικείων μορφών, και το Κτήριο BS/BV (“της Πλατείας”), το μεγαλύτερο του οικισμού, συνδεδεμένο με λατρευτικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες.